Çırılçıplak sevmek mümkün mü?

brlbo.com

En yakın çevremizde bulunan her kişinin sevgi dolu olmasını isteriz, üstelik bize sunmasa bile sevgi dolu olmasından huzur duyarız. Çok ısrarcı olup ‘illa nefret dolu insan olsun isterim etrafımda‘ diyen var mıdır, bilinmez. Fakat,

“Sevgi; bulunduğu bedeni, mekanı, havayı, günü ve geceyi kısacası her anı doğrudan güzelleştiren bir etki sağlayıcıdır.”

O halde bu güzelliğin bizi sevindirmesi lazım. Çünkü elimizde harika bir güç var. Yaşasın!..

Sadece sevgi ile mucizelere doğru yol alma fikri bile tek başına heyecan verici. Elbette öyle ama bu yolculukta “Sevgi” tek başına olmayacak, bunu hatırlatmakta fayda var sanırım:

Bize bir de kötü karakter lazım; Nefret yan koltukta!

Kimse endişe etmesin, nefret bizimle gelecek diye! Bu yolculuk sürekli kızgın ve öfkeli geçmeyecek. Kendisi zaten hep bizimleydi hep de olacağı gibi. Kıskançlık yapıp sadece bu yolculuğa bilet ayarlamış değil. Eğer onun içimizdeki varlığının şimdiye kadar farkında değilsek, onu hissedemeyecek kadar sevgimizi dengelemişiz demektir ki; bu çok değerli bir denge. Yapanlara tebrikler.

Yapamayanlara da hatırlatma olsun, yapılabilirliği!

O halde sevdiği halde mutlu olamama hali bu denge ilgili olabilir diyebiliriz. Eğer bir zorlanma varsa yani çırılçıplak sevemiyorsak mutlaka bir zorlayıcı damlatmışızdır; sevgimize, kötü karakterden damıtılmış. Tıpkı bir kostüm gibi üzerimize giyerek severken, o kostümün renginin, şeklinin sevgimizin kimyasını etkilemesi gibi.

Tam istediği gibi sevdiğimiz bir sevgilimizi, çok ama çok severken aslında onun istediği kostümü giymiş olmuyor muyuz? Bir süre sonra üzerimizdeki kostüm gereksizmiş gibi gelip çıkartmaya kalktığımızda yüzleştiklerimize diyoruz ki:

‘Sevgim mi yetmiyor da bir memnuniyetsizlik havası var ortada’

İdeal sevgili tariflerinde koşulsuz, beklentisiz, yalın ve yargısız sevgi alışverişi olduğundan bahsedilir. Biz kendi içimizde severken hiç bir şekilde giydirmeden sunabiliyor muyuz sevgimizi? ‘Bize sunulmasını beklemek’ ile koşul koymuş olmuyor muyuz?

ve evet çırılçıplak sevmek mümkün! Koşullandırılmamış, giydirilmemiş, saf olarak sevmek mümkün.

Sadece asıl istediğimiz hangisi; sevmek mi, sevmenin getirisi mi?

Biz ‘beklentisizce sadece sevmek’ desek bile unutmayalım ki; yan koltukta da ‘sevmenin getiri beklentisi’ var bizimle birlikte yolculuk eden.

Denge şart 🙂

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir